Merhabalar;
Yaklaşık 12 senedir bilgisayarla tanışıklığımız var yakın arkadaşlığımız devam etmekte. Her zaman şunu düşünürdüm, “zaten bir fare bir klavye var, neyin kursuna gidiyor insanlar ? Bilgisayar’ı öğrenmek ne demek? Alırsın karşına başlarsan kullanmaya…”
Okul bitti ve eve ve (çok şükür büt heyecanı yaşamadan) eve döndüm.Annem Halk Eğitim’de bilgisayar kursu olduğunu söyleyince, tabii gitmesi taraftarı oldum. Bilgisayar ile ilgili işlerde ben yardım etsemde kendisinin hevesini bildiğimden hem de “neden kendi işini yapacak kadar öğrenmesin?” düşüncesinde olduğumdan o da beni kırmadı başladı kursa.
Bende “madem evdeyim, bir gidip bakayım neler öğretiyorlar?” diye merak edip kursa gittim. Kursa 1,5 haftadır annemle beraber devam etmekteyim, sağolsun bilgisayar hocası, benim bilgisayar mühendisliği öğrencisi olduğumu öğrenince ayrı bir sevindi ve dersleri beraber anlatır olduk.
Hem ders anlatırken hem de insanlara yardım ederken şunu farkettim “Bilgisayar gerçekten kullanılması zor bir alet”miş. Bu zamana kadar ki tüm düşüncelerim silindi. Karşınıza hiç bilgisayar kullanmamış birini aldığınızda ilk ne öğretirdiniz?
Kurs hocası önce başlat menüsünü, klavyeyi ve fareyi öğrettiğinde insanların zorlandığını gördüğümde şaşırmıştım, ancak genel anlamda düşününce ülkemizde herkes üniversite mezunu ya da bilgisayarla içiçe bir yaşam sürmüyor. Zaten bilgisayar ve onla beraber son kullanıcıya ulaşan teknolojinin varlığı 20 küsür önceye dayanıyor.
Yani bilgisayarın şu anki son kullanıcıya ulaştığı (daha doğrusu bir salon kadarki halinden kutuya sığıp evlere girebilir hale geldiği) sürecin başlangıcı 94 yılı civarı. Ben doğduğum zaman icat olmuş bir teknolojinin şu an mühendislik bölümünü okumalıyım. Dolayısıyla bununla biraz daha ileri yaşlarda tanışan insanların aslında ne kadar haklı olduğunu gördüm.
Sadece şu an bu yazıyı yazdığım klavyedeki tuşları (ki eminim alfabetik kısmı hariç gerisini sıradan bilgisayar kullanıcıları bile tam olarak bilmiyordur) öğretmek bile 3 güne mal oldu.
Örnek bir çalışma sayfalarını yayınlayarak ne demek istediğimi anlatayım :
Düşünsenize bir bilmeyen bakış açısıyla ele alırsak, karşımızda bir kutu, elimizde iki tane alet var ve 2 tane aletle onu kontrol etmemiz beklenmekte.
Ders sırasında öğrencilere word anlatılmaya başlandı, konu bir yazıyı kalınlaştırmak büyütmek küçültmek gibi işlevleri tanıtmak…
Hani bilirsiniz önce ilgili yazı seçilir ardından işlemlere başlanır, öğrencinin biri geldi, hocam ( onlara nazaran küçükde olsam bir şeyler öğrettiğimden sağolsunlar hocam diye hitap ediyorlar):
“herşeyi anladım ama şu topla şu şeyi seçmek kadar çok zor onu yapamıyoruz!” dedi 🙂
Tabi şu anki nesil bırakın fareyi kullanmayı oyun için 3200 DPI fare ararken yeni başlayan kişilerin elbette hassas işler başlarının belası oldu.
Yine bir başka öğrenci elleri alışsın diye uzun bir metin yazarken:
“Bunu daha hızlı yazmanın bir kolayı yok mu? Daktilo ile yazarken parmaklarımızı belirli bir şekilde yerleştirince daha hızlı yazılıyordu…” dedi 🙂
Yine mantık olarak daktiloda F klavye standardı olduğundan ve nümerik kısım olmadığından mantıklı bir tahmin olsa da ona yazarak gelişeceğini açıkladığımda gözlerindeki hüzün çok ironikti.
Sözün özü şu aslında, bilgisayar bilene kolay gelmekte, zannettiğim ya da zannedilenin aksine kullanmayı bilmeyen biri için gerçekten karmaşık olabilmekte, ben linux kullanan biri olarak şöyle bir konsolu düşünüp kullanıcıya
“Bilgisayarı açıyorum login oluyoruz ‘ls’ komutu ile nerede olduğumuzu sorguluyoruz ardından ‘cd’ ile giriş…”
Heralde böyle anlatmaya kalksam hiç anlaşılmaz olurdu. Evet belki windows çok sağlam değil, ama şu da bir gerçek windowsun arayüzü gerçekten en son kullanıcı için büyük kolaylıklar getirmiş durumda.
Her ne kadar GNU’cu biri olsam da yazımın sonunda Bill Gates’e bu kolaylıklardan dolayı teşekkür etmem gerekmekte 🙂
Bir dahaki yazımda görüşmek üzere…
